• Eva

Kinderen zijn geen poppen.

7 redenen waarom je kinderen beter niet verplicht om te knuffelen.




Grenzen leren, begint in de kindertijd.


En hoewel ik begrijp waarom ouders graag willen dat hun kinderen geliefde familieleden en vrienden omhelzen, is dit hen daartoe verplichten voor mij een grote “neen".


Maar allez, Eva, knuffels zijn toch positief? Ze scheppen een band met de mensen die het dichtst bij je staan, toch?


Natuurlijk doen knuffels dat, ALS ze met wederzijdse instemming worden gegeven.

Kinderen hebben lichamelijke autonomie en daarom het recht om in te stemmen. Of niet!

En dat geldt ook op feestdagen en andere speciale gelegenheden.


Hier zijn een paar redenen waarom ik het een slecht idee vind om kinderen tot knuffelen te dwingen.



1. Het leert je kind dat het geen baas is over zijn eigen lichaam


En dit heeft niks met meisjes of jongens te maken.

Elk kind hoort te leren dat het baas is over zijn of haar eigen lichaam en dat niemand daar hoort aan te komen zonder zijn of haar toestemming. Punt.


Elk kind en elke volwassene moet de soevereiniteit van zijn lichaam ten volle kunnen eren en beschermen, en om dat te kunnen, moeten we grenzen leren.


Maar als je op jonge leeftijd gedwongen wordt om mensen te knuffelen of door mensen geknuffeld te worden, dan is de boodschap "jouw lichaam is niet van jou".


Het impliceert dat anderen het recht hebben om je aan te raken zoals zij willen en wanneer zij willen. En dat zet de deur open voor grensoverschrijding en misbruik.



2. Het leert je kind dat zijn gevoelens er niet toe doen


Volwassenen zijn de gezagsdragers en de rolmodellen in het leven van een kind.

Ze oefenen wettelijk gezag uit over een kind.

Maar gezag en eigendomsrecht zijn twee verschillende dingen.


Als je je kind instructies geeft, zoals "ruim je speelgoed op", dan impliceert dat dat er een negatief gevolg zal zijn als het je instructies niet opvolgt.


Dus als je zegt "geef knuffels en kussen", impliceer dat evengoed dat er negatieve gevolgen zullen zijn als hij niet doet wat je zegt.

Het is alsof je zegt: "Het kan me niet schelen of je je er prettig bij voelt of niet, toon sowieso maar affectie, je gevoelens doen er niet toe."



3. het leert kinderen dat familieleden en bekenden geen misbruikers kunnen zijn


Als je weet dat 93% van het kindermisbruik door familieleden en bekenden gepleegd wordt, behoeft dit punt volgens mij geen verdere uitweiding.



4. Je kind is niet je "Mini-Me"


Kinderen zijn hun eigen persoon, ze zijn geen kleine versie van jezelf en knuffelen betekent misschien niet hetzelfde voor hen als voor jou. Ze houden misschien zelfs niet van knuffelen, of houden er enkel van met jou. Alles kan. Maar niets moet.


Respecteer hen als een eigen, aparte, onafhankelijke persoon met eigen, aparte, onafhankelijke gevoelens.


Het is niet je taak de gevoelens van je kind te bepalen of te kneden.

Het is enkel je taak om kinderen te leren de gevoelens die ze hebben, te benoemen en uit te drukken.

Ze moeten hun eigen gevoelens ontwikkelen en niet die van jou overnemen.



5. Kindermisbruik is -helaas- een realiteit


Kinderen die denken dat ze moeten ingaan op verzoeken om affectie van volwassenen, worden eerder seksueel misbruikt dan kinderen die geleerd hebben dat hun lichaam van hen is.


Als een kind door een volwassene wordt gevraagd iets te doen waar het zich niet prettig bij voelt, kan het zich verplicht voelen om erop in te gaan.

Maar een kind dat geleerd heeft "het is jouw lichaam en je mag nee zeggen tegen dingen die je niet wilt doen", zal hoogstwaarschijnlijk eerder "nee" kunnen zeggen als iemand vraagt iets te doen dat niet juist voelt.


Opgroeien, betekent ook zintuigen ontwikkelen die helpen opmerken wanneer we mogelijk in gevaar zijn.


In het geval dat een kind gedwongen wordt een volwassene te knuffelen, zelfs als ze dat niet willen, leren ze om hun buikgevoel te negeren als het gaat om hun veiligheid. En dat buikgevoel is belangrijk, voor nu en later.



6. Het negeert alle belangrijke, subtiele aanwijzingen die uw kind geeft


Wanneer een kind een knuffel van een volwassene afwijst, vraag het dan zacht of er een reden is waarom het kind het niet wil.


Er kunnen allerlei onschuldige redenen voor zijn, het kan heel goed niets zijn, maar in het geval het toch "iets" is, is het beter voor je kind dat je er eerder dan later achter komt.


Het moet dan nog geen teken van grensoverschrijdend gedrag te betekenen, het kan ook een indicatie zijn van bijvoorbeeld ASS. Let zelf op de subtiele signalen van je kind en leer hen geen gewoontes aan die daar haaks op staan.



7. Er zijn andere manieren om affectie te tonen


Fysiek contact is niet de enige manier waarop we affectie en genegenheid kunnen tonen en sommige mensen houden simpelweg niet van fysiek contact, voor verschillende redenen.


Voor iemand die niet houdt van fysiek contact, en dat kan evengoed een kind zijn, kan het een onaangename ervaring zijn.


Door een kind te dwingen om te knuffelen, vertelt je hen dat van hen wordt verwacht dat ze genegenheid tonen voor deze persoon die jij kiest en dat knuffelen dé manier is waarop ze die genegenheid moeten tonen.


Laat je kind creatief zijn in het tonen van genegenheid!

Ze kunnen bijvoorbeeld ook een tekening maken, een stuk van hun favoriete eten delen, voorlezen uit hun favoriete boek, een high five geven, een hartje maken met hun handen, ...



Leer je kind gezonde grenzen


Als je een kind leert dat het het recht heeft om zelf te kiezen of het wil dat iemand haar kietelt, of dat ze bij iemand op schoot wil zitten, laat je het zien dat het die beslissingen kan nemen op basis van waar het zich zelf goed bij voelt.


Maak een huisregel die zegt dat fysiek contact met eender wie, oma en opa incluis, voor niemand een verplichting is. Knuffelen gebeurt op volledig vrijwillige basis.


Maak je kind duidelijk dat het geen fysieke genegenheid hoeft te tonen om iemand een plezier te doen.


Leer je kind: "jij bent baas over je lichaam en wie het aanraakt" en dat het niet nodig is om fysiek contact te hebben simpelweg omdat iemand aandringt.

Als oma zegt "Het zal mijn gevoelens kwetsen als jij me geen knuffel geeft", is dat eigenlijk een beetje chantage en manipulatie... En dat is nog iets waar kinderen alert voor moeten zijn.


Dus als oma zegt: "Ik heb je vandaag een cadeautje gegeven, geef me nu een afscheidskus om me te laten zien hoe leuk je het vond!" en als opa zegt: "Ik zal je geen koekje geven tenzij je me eerst een knuffel geeft", herinner je je kind eraan dat het dat niét hoeft te doen.

Geef je kind het mandaat om niet te knuffelen.


En aan de opa's en oma's die op knuffels staan zou ik zeggen "vat het niet persoonlijk op, je kleinkind leert en eert zijn grenzen, wees daar trots op."


Eva


#grenzen #fysiekcontact #knuffels #opvoeden #kinderen #eigenwaarde #zelfrespect

Elpida

Praktijkadres: Jan De Lichte 24, 9090 Melle

Gsm: +32 472 06 80 24

eva.verween@elpida.be

  • Facebook Social Icon
  • Instagram
  • Elpida's Abuse Recovery Playlist
  • YouTube Social Icon

© Elpida & Eva Verween - Alle rechten voorbehouden.

Ontvang het gratis ebook
"Minicursus - kom los van
narcisme in 7 stappen"
en Mis Geen Enkele update